"Aynı sınıfın içinde birbirine en uzak iki noktaydık. O sınıfın en sorumsuzuydu, ben ise hata yapmaya tahammülü olmayan o kız..." Lise hayatına adım attığım ilk gün planlarım gayet netti: En ön sıraya oturmak, sadece derslerime odaklanmak ve kimsenin damarıma basmasına izin vermemek. Narin görünüşümün arkasında sakladığım hırçın tarafımı kimseye göstermeye niyetim yoktu. Ama hayat, yan sıramdaki boş masaya Doğan’ın çantasını atmasıyla tüm planlarımı altüst etti. Doğan; ciddiyetsiz tavırları, keskin kahve gözleri ve sınıfın sonuncusu olmaya istekli rahatlığıyla tam bir baş belasıydı. Benim hırsımla dalga geçiyor, her fırsatta sınırları zorluyordu. Bilmediği şey ise, üzerine geldikçe daha da sertleşen fırtınama çarpmak üzere olduğuydu. Ve tam ortada, yan yana oturan ama birbirine bir o kadar yabancı iki kişi. Aynı sınıfta başlayan bu iddialı bakışmalar, zamanla kimin kime teslim olacağı belirsiz bir savaşa dönüşürken; Doğan daha ilk günden kararını çoktan vermişti: O, bu sınıftaki en büyük zaafını bilerek seçmişti. KARAKTER TANITIMLARI Efser: Hırslı, çalışkan, kumral saçlı ve koyu kahve gözlü. Narin bir duruşa sahip olsa da damarına basıldığında oldukça hırçın biri. Doğan: Derslerle ilgilenmeyen, umursamaz ve ciddiyetsiz. Koyu kahve saçlı ve keskin kahve gözlü. Asel: Efser`in yakın arkadaşı. Koyu kahve saçlara ve koyu kahve gözlere sahip. Umut: Kendi halinde ve sakin bir öğrenci. Koyu kahve saçlı ve koyu kahve gözlü. Evla: Efser ve Asel`in yakın arkadaşı. Cam kenarında oturuyor. Yaman: Doğan`ın 9-A`daki ikizi. Hiperaktif, kumral ve burnu havada bir yapıya sahip.

Gece… Adı gibi karanlığa alışmış, kalbinde kimsenin bilmediği sırlar taşıyan bir kız. Mavi… Dışarıdan soğuk, bakışlarının ardında sakladığı gerçekler kadar gizemli bir çocuk. Gece, hayatı boyunca ait olduğu yeri ararken geçmişinin ardında bıraktığı izlerden habersizdi. Ta ki bir gün her şeyi değiştirecek gerçeklerle yüzleşene kadar… Bir aile. Saklanan sırlar. Yarım kalmış bir geçmiş. Ve hiç beklemediği bir anda hayatına giren Mavi… Peki ya yıllardır bildiği her şey bir yalandan ibaretse? Ya gerçek ailesi sandığından çok daha yakınındaysa? Gece, geçmişinin karanlığında kaybolmadan gerçekleri öğrenebilecek mi? Mavi ise onun hayatındaki en büyük sır mı olacak, yoksa karanlığını aydınlatan tek ışık mı? Bazen insan, kendini bulmak için önce kim olduğunu kaybetmelidir. Çünkü her gecenin bir mavisi, her mavinin ardında saklanan bir güneşi vardır… 🌙❤️‍🔥☀️ Bazı bağlar kanla kurulur, bazılarıysa kaderle. Peki ya ikisi aynı hikâyede birleşirse? Bu, yalnızca bir aşkın değil; bir kızın gerçek ailesini bulma hikâyesi.

Zeynep Sude Oktay nâmı değer Zoktay efendimiz çok kaba ve keko biridir Hilal hanımımızda çok tatli ve masumm biridirrr yanii keko ve kikolarrr PUSHSKSKDDK

“Bu eser özgündür. İzinsiz kopyalanamaz, çoğaltılamaz veya yayımlanamaz.”

© Velarazmira

༺ ❀ ༻

PİŞT, DÖRT GÖZ!

Bazı aşklar bir bakışla başlar, bazılarıysa bitmek bilmeyen atışmalarla…

Alya Erdem, sessizliğiyle dikkat çeken, gözlüklerinin ardında kendi dünyasını yaşayan bir lise son sınıf öğrencisiydi. Tek derdi üniversite sınavını kazanmak ve hayallerine ulaşmaktı.

Pars Yaman ise okulun baş belasıydı. Kavgacı, inatçı ve herkese laf yetiştirmeye hazırdı. Alya'nın en büyük sabır sınavıysa her zamanki gibi onunla uğraşan bu çocuktu.

“Pişt, Dört Göz!”

Alya için bu iki kelime, günün huzurunu bozmaya yetiyordu.

Oysa Pars'ın kimseye anlatamadığı bir sırrı vardı: Alya'ya dokuzuncu sınıftan beri âşıktı. Söylemeye cesareti yetmediği duygularını alayların ve sataşmaların arkasına saklıyordu.

Ta ki bir öğretmen onları aynı projede görevlendirene kadar…

Şimdi aynı masada oturmak, aynı ödevi yapmak ve birbirlerine katlanmak zorundalardı. Fakat Alya'nın yorulduğu, Pars'ınsa ilk kez gerçekten korktuğu o gün, aralarındaki her şey değişmeye başlayacaktı.

Peki, Pars kalbini saklamaktan vazgeçebilecek miydi? Alya, onu inciten çocuğun değişebileceğine inanabilecek miydi?

Çünkü bazen en zor ders, bir kitabın sayfalarında değil, insanın kendi kalbinde saklıdır.

༺ ❀ ༻

Bir zorba, bir sessiz kız ve saklanamayan duygular…

“Sana âşık olduğumu kim söyledi, Dört Göz?”

© Velarazmira